ยินดีต้อนรับสู่... เว็บไซต์เพื่อการศึกษา "ประวัติตำบลขุนทอง"
หมู่บ้าน
โรงเรียนใกล้บ้าน
                           สืบสานตำนานศิลป์            
                                
        บัดนี้จะได้กล่าว                        ถึงเรื่องราวประวัติบ้าน
 ที่มีมานมนาน                                 สิบสองบ้านในขุนทอง
ขุนทองนามตำบล                              ประชาชนรู้ถ้วนหน้า
มี “ขุน” ปกครองพา                           สกุลหนา “ทองดวง” เดิม
จึงเป็นเหตุนามตั้ง                             สร้างพลังร่วมพูนเพิ่ม
“ขุนทอง” ปองริเริ่ม                           สานต่อเสริมพัฒนา
โคกสีเดิมเกล็ดลิ้น                             คือแดนดิน “ลิ้น” มากหนา
อยู่ที่หนองธารา                               เป็นที่มาของชุมชน 
พื้นที่เป็นดินดี                                 ชื่อ “โคกสี” มีส่งผล
แล้วแยกสองหมู่ชน                            ต่างคิดค้นตามครรลอง 
เกล็ดลิ้นถิ่นคนขาม                            ด้วยตั้งนามตามชื่อหนอง 
ตัวลิ้นหลายหลากนอง                        มีเกล็ดของลิ้นมากมาย 
จึงชื่อหนองเกล็ดลิ้น                          เมื่อแยกสิ้นถิ่นกำจาย 
รู้ทั่วทั้งหญิงชาย                             บ้านเกล็ดลิ้นถิ่นดำรง 
เวลาผ่านนานเนิ่น                            ประชาเกินมากประสงค์ 
จึงแยกหมู่บ้านจง                            เพื่อมุ่งตรงพัฒนา 
มีหนองน้ำอยู่ใกล้                             ดื่มอาบใช้ตามตำรา 
หนองหินซึ่งตั้งมา                            สุขหนักหนาพามั่นคง
ทึบหนาป่ารกชัฏ                             อุดมสัตว์เต็มดอนดง 
ชาวบ้านจากเมืองคง                         ต่างมุ่งตรงหมายจับจอง 
ต้นไทรใกล้หมู่บ้าน                           เหล่านายพรานพักริมหนอง 
เพลียนักพักสมปอง                          ชื่อจึงพ้อง “เพียไซย์” มา
เพียไซย์ หมู่บ้านใหญ่                        จึงแยกไปพอรักษา 
หมู่บ้านนาม “หญ้าคา”                       ตามพฤกษาของแดนดิน
อุดมสมบูรณ์นัก                              คณาสัตว์มากเหลือแสน 
บุ เพี้ยนและเปลี่ยนแทน                     เหลือเพียงแก่น “หญ้าคา” คง
บ้านหนองกะโตวา                           เดิมที่มาป่าไพรพง 
ห้วยหนองคลองไหลลง                      เป็น“โสก” ตรงผ่านชุมชน
งูเหลือมงูจงอาง                             สัตว์ร้ายอย่างมากปะปน 
“โสกงูเหลือม” แต่ต้น                        รู้ทุกคนตั้งตามนาม
เดิมชื่อบ้าน “ขุนช้าง”                        พาแผ้วถางทางโล่งงาม
จากโคกน่าเกรงขาม                         เปลี่ยนไปตามความเป็นมา 
รกทึบให้แจ่มชัด                             กระจ่างจัดพัฒนา 
“โคกสว่าง”นั้นนำพา                         รู้ศรัทธาพาชื่นชม
จากป่าเนินดินดอน                          “โคก” กล่าวก่อนชื่อเหมาะสม
ถิ่นที่ดีอุดม                                   ล้วนนิยมตั้งถิ่นฐาน 
อยู่กลางระหว่างเมือง                        บัวลายเยื้องบัวใหญ่ผ่าน 
ห่างแก้งฯไกลประมาณ                      “โคกกลาง” สานสืบเรื่องมา
หนองใหญ่อยู่ใกล้วัด                         ทั้งพืชสัตว์มากหนักหนา 
ไม้ใหญ่ริมธารา                               กระโดนกล้าเติบโตดี 
จึงเรียกว่าหนองโดน                         ประชาชนเริ่มย้ายหนี 
เกิดโรคระบาดมี                             เหลือเพียงที่รักแผ่นดิน
หว่าใหญ่อยู่ริมหนอง                        “หลวงกลาง” ต้องมาตั้งถิ่น
จับจองแหล่งทำกิน                          รวมชีวินชนร่วมมือ 
บ้านหนองหว้าเอนนั้น                       เพราะหว้าพันธุ์เอนสุดยี้อ 
ชื่อนี้ที่มาคือ                                 ต่างร่ำลือมายาวนาน 
หมู่บ้านเกิดเมืองนอน                        บนโคกคอนกล่าวไขขาน 
“คนทา” งามตระการ                       ล้วนเบ่งบานบนดินดอน
จึงเป็นชื่อหมู่บ้าน                            นามถิ่นฐานแน่นสลอน 
สุขพาประชากร                              เอื้ออาทรสามัคคี
สาระน่ารู้ทั่วไป
ผู้จัดทำ


สรภัญญะ
ผู้แต่ง นางสุภาพร อุ่นประชา